ژمیناسیون و فیوژن معروف به دندان های دوقلو!

ژمیناسیون دندان

ژمیناسیون و فیوژن دندان 

 

ژمیناسیون دندان چیست؟ 

ژمیناسیون نوعی اختلال در رشد دندان هاست که می‌تواند به دو صورت ژمیناسیون و فیوژن اتفاق بیفتد. به ژمیناسیون دندان دوتایی نیز گفته می‌شود. زیرا در این حالت دو ریشه دندان به یک تاج دندان می رسند. در واقع دندان های دوتایی دارای یک پالپ دندانی و کانال هستند اما دو تا ریشه مجزا دارند. 

ژمیناسیون در دندان های فک بیشتر شایع است. اما گاهی ممکن است در دندان های پایینی نیز اتفاق بیفتد. 

اختلال فیوژن یا دندان دوتایی بیشتر در زمان کودکی و در هنگام رشد دندان های شیری اتفاق می افتد اما گاهی نیز ممکن است بعد از ۶ سالگی و در حین رشد دندان های دائمی رخ دهد. این عارضه می‌تواند مشکلات زیادی را هم برای دندان های شیری و هم دندان های دائمی ایجاد کند. که در ادامه به مشکلات و روش های درمان آن می پردازیم.

در حالت نرمال هر دندانی ریشه و جوانه جداگانه دارد. اما گاهی اتفاق می‌افتد یک جوانه رشد می ‌کند اما در حین بیرون آمدن از لثه دو تا تاج دارد. در واقع یک جوانه رشد می‌کند و سرانجام دو دندان را تشکیل می دهد. این اختلال ژیمناسیون است. 

 

فیوژن دندان چیست؟

اما گاهی هر دو جوانه رشد می‌کنند و در حین بیرون آمدن از لثه دو تاج به هم متصل می‌شوند. در این صورت دندان ها دارای دوتا تاج و دوتا جوانه هستند اما در قسمتی از ریشه با هم تلاقی دارند. به این عارضه فیوژن می گویند. در صورت بروز این اختلال، تاج دندان بزرگ تر از حد معمول است. در واقع تاج دو دندان با هم ادغام می شوند. همچنین هر دندان ریشه مجزا دارد و فقط در قسمت کانال پالپ با هم مشترک هستند. 

دلایل بروز ژمیناسیون چیست؟ 

در واقع شیوع این بیماری بین افراد بین ۰.۵ تا ۱.۵ درصد است و بسیار نادر است. دلیل بروز این اختلال به طور کامل مشخص نیست. اما به طور کلی از اصلی ترین دلایل بروز آن ژنتیک و وراثت است. یعنی اگر پدر و مادری دچار این مشکل شده باشند به احتمال زیاد فرزندان آنها نیز با این بیماری موجه می شوند. همچنین کسانی که در کودکی و در هنگام رشد دندان های شیری دچار این اختلال شوند، در هنگام رشد دندان های دائمی نیز ۳۰ تا ۴۰ درصد احتمال بروز آن وجود دارد. 

ژمیناسیون و فیوژن باعث بروز چه مشکلاتی می شوند؟ 

فیوژن باعث ایجاد فاصله غیر طبیعی  بین دندان ها می‌شود. همچنین بزرگ تر بودن تاج دندان ها باعث ایجاد ناهماهنگی و به هم ریختگی دندان ها می شود. همچنین می تواند باعث تاخیر و اختلال در رشد دندان های دائمی نیز بشود. بنابراین کودکانی که دچار این عارضه می‌شوند در هنگام رشد دندان های دائمی تحت نظر پزشک قرار می گیرند. حتی در بعضی موارد دندانپزشک ترجیح می دهد این دندان را بکشد تا دندان دائمی به راحتی و درستی رشد کند. در برخی موارد بسیار کمیاب نیز دندانی در زیر این دندان ها رشد نمی کند. که این موارد با رادیوگرافی و معاینات دقیق تر قابل مشاهده است. 

علاوه بر موارد ذکر شده، مشکلاتی از قبیل مسواک زدن نیز برای مبتلایان به این بیماری ایجاد می‌شود. زیرا شکاف های عمیقی که این بیماری ایجاد می کند، و همچنین فاصله های بین دندانی باعث می‌شود مسواک به درستی دندان ها را تمیز نکند و باعث ایجاد پوسیدگی در این دندان ها می شود. درمان پوسیدگی این نوع دندان ها  از دندان های طبیعی دشوار تر است. بنابراین بهتر است از راه های پیشگیرانه دندانپزشکی مانند فیشور سیلانت استفاده کنید. 

فیشور سیلانت شیار های دندانی

روش های تشخیص فیوژن و ژمیناسیون چیست؟ 

کمبود و یا نبود دندانی در دهان کودکان و یا حتی بیشتر بودن تعداد دندان ها از حد طبیعی میتواند نشانه بروز این اختلال باشد. این بیماری شیار های عمیقی بین دندان ها ایجاد می‌کند و همانطور که گفتیم عرض دندان ها از حالت طبیعی بیشتر می شود. با مشاهده این علائم احتمال بروز این اختلال وجود دارد. اینکه ژمیناسیون رخ داده است یا فیوژن، تنها با بررسی عکس های رادیو گرافی و معاینه دقیق آنها قابل تشخیص است.  

دندانپزشکان معمولا در تشخیص این عارضه دچار اشتباه نمی شوند. اما والدین گاهی اوقات وجود ماملون روی دندان را با این اختلال اشتباه می‌گیرند. ماملون در واقع برجستگی ای روی دندان کودکان است که بعد از مدت کوتاهی این برجستگی در اثر سایش از بین می رود. اما اگر باز هم نگران سلامت دهان و دندان های کودک خود هستید می توانید با یک رادیوگرافی از سلامت آنها مطمئن شوید.  

راه های درمان آن چیست؟ 

اگر این عارضه در زمان کودکی و برای دندان های شیری اتفاق بیفتد که عموما نیز این گونه است، دندانپزشک ترجیح می دهد صبر کند تا دندان شیری بیفتد. اما در این دوره زمانی یعنی از افتادن دندان شیری تا رشد و بیرون آمدن دندان دائمی بیمار را تحت نظر می‌گیرد. 

از آنجایی که این بیماری بیشتر در دندان های پیش شایع است، به راحتی در لبخند فرد تاثیر می‌گذارد. همچنین اندازه غیر طبیعی آن می تواند باعث ناهنجاری و به هم ریختگی دندان ها شود که نیاز به ارتودنسی دارد. اگر اندازه آن زیاد بزرگ نباشد و مشکلی در زیبایی و رشد دندان های دیگر ایجاد نکند، معمولا دندانپزشک آن را رها می کند و توصیه می کند اقدامی روی آن انجام نشود. در بعضی موارد هم امکان جدا کردن دو دندان توسط عصب کشی و روکش وجود دارد. البته این مورد بسیار نادر است و نیاز به معاینات دقیق دارد و همچنین درمان پر هزینه و با ریسک بالایی است. در بعضی موارد نیز دندان آنقدر بزرگ است که هیچ کدام از روش های درمانی پاسخگو نیست و دندانپزشک مجبور به کشیدن دندان می شود. در این صورت روش هایی از قبیل ایمپلنت، بریج و پروتز و … با توجه به نوع دندان ها و شرایط بیمار برای جایگزین کردن دندان از دست رفته پیشنهاد می شود. 

اگر شما هم نگران دندان های کودکان خود هستید و می خواهید از سلامت آنها مطمئن شوید و یا برای درمان بیماری های آن ها به دنبال کلینیک مطمئن می‌گردید، با کلینیک دندانپزشکی آینده تماس بگیرید. 

 

نوشتهٔ پیشین
رتروگناتیزم-فکتو بکوب از نو بساز!
نوشتهٔ بعدی
جنجیوپلاستی یا جنجیوکتومی؟

پست های مرتبط

نتیجه‌ای پیدا نشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست